Φοίνιξ
Πανωλεθρίαμβος! Τώρα που πέσαμε «στο βαθύ σκατό» (Ν.Σ.Καν), η μόνη περίπτωση να ξεμπλέξουμε, είναι να κάνουμε το σκατό παξιμάδι. (Αξιόπιστος). Αναρτήθηκε στις 05/04/2011 20:00:00 από Καρδασιάδης Άρης
Παρελθόν - Παρόν - Μέλλον (Volume 1) Έντονες σκέψεις, προερχόμενες από το βασίλειο των αναμνήσεων, ξεκίνησαν να αναπηδούν στο μυαλό του, φυτρώνοντας σαν αγριόχορτα στο περιποιημένο κτήμα της οργανωμένης ζωής του. Με αφετηρία τον εγκέφαλό του, πολιορκούσαν αδίστακτα τη γαλήνη της ψυχής του. Αναρτήθηκε στις 02/04/2011 12:00:00 από Παπαπρίλης Πανάτσας Χρήστος
Δίδυμα φεγγάρια Να πηγαίνεις απ' τη μιά στην άλλη χωρίς τελειωμό, να καβαλάς ένα κεφάλι - μήπως σε καβαλάει; αδιάφορο - και να πηγαίνετε, υποζύγιο και αναβάτης, με τις μπάντες και με χίλια... Αναρτήθηκε στις 22/03/2011 23:15:00 από Καρδασιάδης Άρης
Χαρούμενες σκέψεις στην πολιτεία μιας ανασφάλειας Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές είναι ξημερώματα Τρίτης. Το κεφάλι μου περιστρέφεται σαν σβούρα στο δωμάτιο, ενώ το κρασί συνεχίζει να με ωθεί στα όρια μιας δίνης. Αναρτήθηκε στις 20/03/2011 20:00:00 από CitYzen Youropian
Χειμωνανθός Η βροχή έπεφτε καταρρακτωδώς. Καθόμουν δίπλα στο παράθυρο, προσπαθώντας να αφουγκραστώ τον ήχο του νερού που κατέβαινε με ορμή από τα αόρατα σύννεφα του νυχτερινού ουρανού. Με βοηθούσε να βάλω τις λέξεις που αιωρούνταν στο μυαλό μου σε μια θελκτική σειρά. Αναρτήθηκε στις 19/03/2011 12:00:00 από Παπαπρίλης Πανάτσας Χρήστος
Ο δείκτης Χιονονιφάδες στροβιλίζονται έξω. Κοιτά αδιάφορα από το παράθυρο. Όλα μοιάζουν τόσο όμορφα. Εκτός από την ίδια... Αναρτήθηκε στις 13/03/2011 13:18:00 από Παρασκευοπούλου Κωνσταντίνα
Φίλα με Ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη. Σερπαντίνες και κομφετί οπουδήποτε κοίταζα. Κροτίδες έσκαγαν με δύναμη κάνοντας τα καρναβάλια να πηδούν τρομαγμένα και να κοιτάζουν τριγύρω τους. Με τρία Μεταξά στο στομάχι μου, τα νεύρα μου είχαν βγει offside και απλά γελούσα με τις αντιδράσεις του καθενός. Αναρτήθηκε στις 12/03/2011 12:00:00 από Παπαπρίλης Πανάτσας Χρήστος
Το θέατρο του παραλόγου Κοντοστέκομαι… και σκέφτομαι πως όλα αυτά τα έχω ξαναδεί: το ανώνυμο, το απρόσωπο, το μασκαρεμένο… Αναρτήθηκε στις 11/03/2011 21:00:00 από Κωστοπούλου Ιωάννα
Μασκοφόροι, κάτω απ’ αστέρια και μισοφέγγαρα Θυμάσαι; Μάσκες, προσωπεία, αποχαύνωση, και μια προφητεία που περιμένει την πραγματοποίησή της στην ολόδική μας καθημερινότητα… Χρόνια πανικού. Αναρτήθηκε στις 10/03/2011 21:00:00 από Παπαπρίλης Πανάτσας Κωνσταντίνος
Μασκαράδες της ζωής μας… Από τότε που ήμουν μικρό κοριτσάκι, δε μου άρεσαν οι Απόκριες. Βαριόμουν τα μασκαρέματα, τα ανόητα λατινοφερμένα τραγούδια, τα σπρέι… Κάτι ίσως περίεργο, μιας και τα μικρά παιδιά μόνο σε πάρτι και τέτοιου είδους εκδηλώσεις διασκεδάζουν. Αναρτήθηκε στις 10/03/2011 12:00:00 από CitYzen Youropian
Μάτια μου κρυμμένα σε μια μάσκα Φίλε μου. Σου μιλάω. Εσένα με τη μάσκα στο πρόσωπο. Δεν φοράς; Είσαι σίγουρος; Άσε με να σε πάω ένα ταξίδι, πίσω στο χρόνο. Όταν ήμασταν παιδιά και βλέπαμε τις μάσκες σαν κάτι μαγικό, εξωτικό. Σε αυτό το γράμμα θα σου δείξω πως η ζωή περνάει και αλλάζει. Πως φθείρεται. Και πως καταλήγεις να νομίζεις ότι είναι Απόκριες όλο το χρόνο. Μα άσε με να ξεκινήσω. Αναρτήθηκε στις 07/03/2011 12:00:00 από Παρασκευοπούλου Κωνσταντίνα
Η ιστορία του μεθυσμένου ταξιδιώτη Είδα στον δρόμο έναν γέρο ταξιδιώτη, μόνο , ξεχασμένο. Έπινε κρασί και τραγουδούσε με λυγμούς τραγούδια ξεχασμένα, σαν και εκείνον ,για μέρες αλλοτινές και χρόνια περασμένα. Αναρτήθηκε στις 29/11/2010 23:30:00 από Προμηθέας
Η παρτίδα Σκοτάδι ξημέρωσε εκείνη τη μέρα. Δεν θυμάμαι πώς βρέθηκα εκεί. Ίσως να με πήγαν οι ένοχες σκέψεις μου. Ίσως πάλι ο φόβος , εκείνος που σε σηκώνει τις νύχτες ,στερώντας σου τον ύπνο. Καθόμουν ακίνητος. Κρατούσα τα φύλλα μου με τρεμάμενα χέρια. Εκείνος ήταν απέναντί μου. Αναρτήθηκε στις 28/11/2010 18:40:00 από Προμηθέας
