Youropia Flag

Η εξάλειψη ενός «α»


Ανασφάλεια. Δεν ξέρω τι παραπάνω να αναπτύξω. Ειλικρινά. Είναι το κυρίαρχο συναίσθημα το τελευταίο χρονικό διάστημα. Συνοδευόμενο από οργή κι απογοήτευση. Τα νούμερα των ερευνών τουλάχιστον αυτό δείχνουν. Το έχεις νιώσει. Είναι το ρίγος όταν ακούς για παράδειγμα, ανεργία, εγκληματικότητα κι απολύσεις. Τότε είσαι σε αυτό ακριβώς το mood.


Υποσχέσεις γκρεμίζονται από αυτούς που στις έταξαν. Και το μέλλον σου γίνεται ένα τόσο δα μικρό παραθυράκι, όπου μπορείς να ξεκλέβεις λίγο χρόνο – συνήθως όταν κλείνεις τα μάτια σου – και να βγαίνεις εκεί να αναπνεύσεις λίγο καθαρό αέρα. Κι αυτό ίσως είναι το μόνο ασφαλές καταφύγιο. Ένα μέρος, που τα όνειρά σου κάνουν party κι εσύ έχεις βάλει τα καλά σου.
 
Ξυπνώντας βέβαια προσγειώνεσαι ανώμαλα. Αν ένιωθες ασφαλής δε θα είχες αυτή την καχυποψία στο βλέμμα, στις κοινωνικές σου σχέσεις. Αν η σιγουριά ήταν μέσα σου, δε θα έτρεμες στην ιδέα πως η απόλυσή σου έρχεται, παρόλο που τα κέρδη της εταιρείας σου έχουν αυξηθεί. Δε θα φοβόσουν τις μισοφωτισμένες γειτονιές, ώστε να περπατάς βιαστικά και να ακούς την καρδιά σου να χτυπά σαν τρελή. Ένα καθόλα παγκοσμιοποιημένο συναίσθημα. 
 
Αγώνας για την απόκτηση όλο και  περισσότερων υλικών αγαθών για μια πιο προφυλαγμένη κι άνετη ζωή. Κι όμως. Η ψευδαίσθηση του δυναμισμού αυτού είναι η απόρροια της ανασφάλειας. Μπορείς να τα έχεις. Δε μπορείς να τα έχεις για πάντα. Δεδομένο. Η ανασφάλεια βρίσκεται στη γωνία, σε κοιτάει με ύφος ειρωνικά αγγελικό και γελά διαβολικά δηκτικά. 
 
Οι σχέσεις. Μεγάλο κεφάλαιο στο βιβλίο της προαναφερθείσας. Η πλάτη μετρά σημάδια, η καρδιά πληγές που ακόμη είναι νωπές. Η ψυχή τραυματισμένη ψάχνει να βρει αιτίες. Χάνει μέρος της εμπιστοσύνης. Η κυρία αυτή είναι τόσο δύσκολη, που άπαξ και παρεξηγηθεί, δύσκολα στήνει γέφυρες ξανά. Η συγγενική της σχέση με την ανασφάλεια είναι πρώτου βαθμού με αποτέλεσμα η μία να επηρεάζει την άλλη. 
 
Μεγάλο ζόρι λοιπόν. Η σκιαγράφηση ήταν ενδεικτική του πόσο μετέωρος μπορεί να νιώθει κάποιος. Δεν ξέρω συνταγή καταπολέμησης. Το μόνο γιατροσόφι ίσως να είναι η αναζήτηση της πραγματικής ευτυχίας. Η θέαση των πραγμάτων από άλλη οπτική γωνία. Το χαμόγελο στα μικρά αληθινά διαμαντάκια που υπάρχουν δίπλα σε κάποιον, αλλά οι συνθήκες δεν έχουν ωριμάσει για την ανακάλυψή τους. Αυτή όμως θα είναι τελικά, που θα θέσει τα θεμέλια για ένα αίσθημα χωρίς το στερητικό «α».
 
 

Nίκη Αξιώτη






Αφήστε το σχόλιό σας

Το σχόλιό σας αποθηκεύτηκε με επιτυχία!
Μόλις ελεγχθεί από το διαχειριστή θα δημοσιευτεί.







Σχόλια


Δεν υπάρχουν σχόλια...