Youropia Flag

Αντίο φίλε Άλκη


Είναι στιγμές που η λευκή σελίδα παραμένει άδεια, επειδή δεν έχεις τη δύναμη να εκφράσεις αυτό που νιώθεις. Τι να πεις για ένα άνθρωπο που οι στίχοι του σε βοήθησαν να μη φοβάσαι τα σκοτάδια των καιρών και να προσδοκείς το φως της επόμενης μέρας. Ένας αναχωρητής των λέξεων και των αισθημάτων που δε σταμάτησε να ανακαλύπτει ποτέ το άγνωστο.


Είμαι σίγουρος πως δε έχεις χαθεί σε άλλους τόπους. Θα κάθεσαι με το μαύρο μπλοκάκι σου σε μια έρημη παραλία, χαζεύοντας τους γλάρους να πετούν περήφανοι στον ουρανό. Δε θα μας άφηνες μόνους σε αυτές τις δύσκολες συγκυρίες. Με μεγαλύτερο όπλο τη σκέψη σου, θα ισοπέδωνες θλιβερούς μικροαστούς, προσφέροντας δύναμη στους υπολοίπους. Ίσως να ήθελες να αλλάξεις παραστάσεις. Το έργο είναι βαρετό για κάποιον που δε σταματούσε ποτέ σε ένα μέρος, αλλά προχωρούσε συνεχώς  στον επόμενο προορισμό. 

Σε μια εποχή που όλοι προσπαθούσαν να προβάλλουν τον εαυτό τους, εσύ δεν αλλοτριώθηκες. Δεν δημιούργησες μια δημόσια εικόνα για να είσαι δημοφιλής. Παρέμεινες αμετανόητος εραστής των ονείρων. Στηλίτευες τα κακώς κείμενα της εξουσίας, αποφεύγοντας τις κολακείες των ισχυρών. 

Τα λόγια σου τραγουδιούνται από νεόπλουτους στα μπουζούκια, μέχρι φτωχούς που ζουν σε παράγκες. Κάποιοι μπορεί να σε έχουν ακουστά κι άλλοι μάλλον όχι. Δε σε ένοιαξε ποτέ. Οι στίχοι σου είναι σα μητρικά χάδια, που τα φέρνεις στο νου σε δύσκολες στιγμές. 

Είχες απόλυτο δίκιο, όταν έγραφες "πως η ανάγκη γίνεται ιστορία και η ιστορία γίνεται σιωπή". Αυτή τη σιωπή βιώνουμε τώρα σε όλο το μεγαλείο της. Το μόνο που περιμένουμε όλοι είναι μια κραυγή για να ξυπνήσουμε από το λήθαργο. Το ερώτημα είναι ποιος θα το κάνει, αφού εσύ μας άφησες για άλλους γαλαξίες. 

Οι εφημερίδες δεν έγραψαν πολλά για την αλλαγή των σχεδίων σου. Μα αν ήσουν κάποιος πολιτικός που κουνούσε τα χέρια σε βουβά ακροατήρια, θα γινόσουν πρωτοσέλιδο. Θα ξοδεύονταν τόνοι μελάνι, μνημονεύοντας την παρουσία σου ως ηγέτη του έθνους. Σου αφιέρωσαν ένα απλό μονόστηλο, πιστεύοντας πως σου κάνουν και χάρη. Δε πρέπει να πληγώνει ούτε εσένα ούτε εκείνους που ταξίδεψαν με τα ποιήματα σου. ‘Έτσι κάνουν πάντα. Αυτούς που δε μπορεί να ερμηνεύσει ή να χτυπήσει το κατεστημένο, τους θάβει στο σωρό του ασήμαντου. Εσύ πάντα θα ξεχωρίζεις όπως το χρυσάφι μέσα  στη λάσπη. 

Ακούγοντας κάποιους από τους μελοποιημένους στίχους σου, αναρωτιέται κανείς αν αξίζει όντως «να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει». Ήθελα να σου πω πως αξίζει. Και με το παραπάνω. Αντίο φίλε Άλκη και σε ευχαριστούμε για όλα. 

Υ.Γ. Αφιερωμένο στον ποιητή Άλκη Αλκαίο για αυτά που μας χάρισε τόσο απλόχερα. Επίσης, αφιερωμένο σε αυτούς που κοιτούν ακόμα τον μαυρισμένο ουρανό χωρίς να φοβούνται τίποτα.  

Του Γιάννη Αγγελή
 






Αφήστε το σχόλιό σας

Το σχόλιό σας αποθηκεύτηκε με επιτυχία!
Μόλις ελεγχθεί από το διαχειριστή θα δημοσιευτεί.







Σχόλια


Δεν υπάρχουν σχόλια...