Youropia Flag

Το χειμώνα ετούτο...


Τι είναι άραγε χειρότερο; Η οικονομική κρίση καθεαυτή ή η γκρίνια και η οργή που συνήθως την συνοδεύουν; Στις στάσεις των λεωφορείων, στα ίδια τα λεωφορεία, στους δρόμους, στα πάρκα, στα καφενεία, στις αβάσταχτες ουρές των δημόσιων υπηρεσιών, στο διαδίκτυο... γινόμαστε μάρτυρες φαινομένων που πριν μερικά χρόνια θα τα χαρακτηρίζαμε απίθανα.


Άντρας ηλικιωμένος παραπατάει σε απότομο φρενάρισμα του αστικού λεωφορείου και άθελά του πατάει μια κυρία. Η κυρία γίνεται έξαλλη και αρχίζει να περνάει γενεές δεκατέσσερις την τρίτη ηλικία και το πόσο μεγάλο βάρος είναι για την κοινωνία που σε καιρούς κρίσης αναγκάζεται να ξοδεύει λεφτά σε ξεμωραμένους με λίγα χρόνια ζωής παρά σε αυτούς που κάνουν όλη την δουλειά και στηρίζουν την οικονομία. Ο ηλικιωμένος αντιδρά με μερικές βρισιές, μακαρίζει την "επταετία" και ρίχνει την ευθύνη για το γήρας του στην κακιά κοινωνία (sic). Ο καυγάς εξελίσσεται σε σαχλό κομφούζιο με την θερμή συμμετοχή και των υπολοίπων επιβατών.

Κυρία σε ουρά δημόσιας υπηρεσίας αρχίζει στα καλά καθούμενα να κακολογεί το παιδί της γειτόνισσάς της, επειδή βρήκε δουλειά στη διοίκηση μεγάλου εργοστασίου εμφιάλωσης ποτών, αγόρασε καινούριο αυτοκίνητο και ετοιμάζεται να παντρευτεί, τη στιγμή που αυτή περιμένει σαν την καημένη επί ώρες σε μια ουρά για μερικά ψίχουλα. Και συνεχώς να επαναλαμβάνει με μια σχεδόν παρανοϊκή διάθεση τη φράση: "... γιατί αυτή και όχι εγώ;".

Παιδί σε σχολείο χτύπησε συμμαθητή του και του πήρε το χαρτζιλίκι. Το παιδί μίλησε στη δασκάλα, η δασκάλα στους γονείς του "δράστη" και οι γονείς όχι μόνο δεν ξαφνιάστηκαν, αλλά απείλησαν κιόλας τον διευθυντή ότι την επόμενη φορά που θα ανακατευόταν η ενλόγω δασκάλα στην ανατροφή του παιδιού τους θα φρόντιζαν να μη διδάξει ξανά.

Άγνωστοι εισέβαλλαν σε διαμέρισμα καλοστεκούμενου ελεύθερου επαγγελματία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και έκλεψαν πολλά χρήματα. Κάποιοι από τους ένοικους σιγοψυθιρίζαν: "καλά να πάθει, αφού κέρδιζε τόσα λεφτά".

Πορτοφολάς κλέβει περαστικό κύριο στην οδό Τσιμισκή μέρα μεσημέρι. "Με έκλεψαν" φωνάζει ο κύριος και κάποιος εξυπνάκιας του απαντάει χαιρέκακα: "Ας πρόσεχες".

Όλα αυτά τα περιστατικά δεν είναι φανταστικά. Συνέβησαν και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν με μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση για αρκετό καιρό, αν δεν υπάρξει κάποια δραστική αλλαγή. Οι εποχές που οι πολίτες αλληλοϋποστηρίζονταν και προσπαθούσαν να βρουν από κοινού λύσεις στα προβλήματα τους έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Μετά από μερικές δεκαετίες σχετικής ευημερίας, κανένας δεν είναι πρόθυμος πια να μοιραστεί τίποτα με κανέναν. Ειδικά τώρα με την κρίση έννοιες όπως συμπόνια, αλληλεγγύη και ομοψυχία μοιάζουν με πικρό ανέκδοτο. Ο κόσμος δείχνει να έχει  ξεπεράσει τα όρια του. Ξεσπά ενστικτωδώς, σαν άγριο λαβωμένο θηρίο. Ξεσπά με βρισιές, με εγκλήματα, πολύ συχνά και με απάθεια απέναντι στο δράμα που τον κατακλύζει καθημερινά. Πολλοί μάλιστα είναι αυτοί που δεν αντέχουν την αισιοδοξία κάποιων συνανθρώπων τους και την προσπάθειά τους στην ευτυχία και παρακαλάνε να δυστυχήσουν και αυτοί, ώστε να νιώθουν λιγότερο άσχημα για την κακομοιριά τους. Με την κοινωνική αποσύνθεση να καλπάζει, το αλληλοφάγωμα των πολιτών να διευρύνεται και τους πολιτικούς ηγέτες να φαίνονται ανάξιοι των περιστάσεων, είναι απορίας άξιο πώς (και αν) θα τον βγάλουμε φέτος σώοι τον χειμώνα...

 

 

Παύλος Βασιλειάδης







Αφήστε το σχόλιό σας

Το σχόλιό σας αποθηκεύτηκε με επιτυχία!
Μόλις ελεγχθεί από το διαχειριστή θα δημοσιευτεί.







Σχόλια


Δεν υπάρχουν σχόλια...