Youropia Flag

To μεταπολιτευτικό σεντόνι του Νεοέλληνα


Η είσοδος της χώρας μας στην περίοδο των "ισχνών αγελάδων" έδειξε, απροκάλυπτα πλέον, την ευθυνοφοβία και την θρασυδειλία εκείνων που κυβερνούν τις τελευταίες δεκαετίες αυτό τον τόπο. Χαρακτηριστική απόδειξη των παραπάνω είναι το περίφημο "Μαζί τα φάγαμε" του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου.


Ο κ. Πάγκαλος, μεταξύ άλλων, δήλωσε πως δεν θα έπρεπε να βάλλεται η κυβέρνηση από τους πολίτες εφόσον όλοι, ο καθένας όσο μπορούσε, γεύτηκαν κάτι από τον "δημόσιο κορβανά". Η παραπάνω άποψη κάθε άλλο παρά εμπίπτει στις αρχές της ισοτιμίας, της ισονομίας και, πρωτίστως, της δημοκρατίας. Ο Αντιπρόεδρος της Kυβέρνησης εξέφρασε, με λίγες λέξεις, την νοοτροπία ενός παρηκμασμένου μεταπολιτευτικού συστήματος που καταρρέει, ανίκανου να εγγυηθεί την αξιοκρατία και να εμπνεύσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες του.

Να θυμίσουμε στον κ. Πάγκαλο ότι η εκάστοτε κυβέρνηση και, γενικά, ο πολιτικός κόσμος ενός τόπου είναι αυτός που ορίζει τα πλαίσια μέσα στα οποία θα "κάνουν παιχνίδι" οι πολίτες. Η κυβέρνηση είναι αυτή η οποία έχει τον πρώτο λόγο για το αν θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μία ιδανική πολιτεία αρχών και αξιών ή θα αρκεστεί σ’ ένα διάτρητο σαθρό πολιτικό σύστημα που θα ικανοποιεί κοντόφθαλμες πολιτικές, μικροκομματικά συμφέροντα και πελατειακές σχέσεις με στόχο την κατάληψη της εξουσίας. Είναι, τουλάχιστον, γελοίο μία "διεφθαρμένη εξουσία" να κατηγορεί ή, έστω, να "καρφώνει" τους πολίτες της ως συνένοχους σ’ ένα "πολιτικό έγκλημα" στο οποίο τους όρους έβαλαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

O καθένας απλώνει τα πόδια του μέχρι εκεί που του επιτρέπει το σεντόνι του. Και το μήκος του μεταπολιτευτικού σεντονιού του Έλληνα το καθόρισαν τα δύο μεγάλα κόμματα. Είναι αστείο να κατηγορούμε τον Έλληνα για διαφθορά μέσα σε μια κοινωνία που δεν του παρέχει καμία δικλείδα ασφαλείας. Όταν δεν έχει αναπτυχθεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του λαού και των κρατικών φορέων, λόγω της αναξιοπιστίας και της αναποτελεσματικότητας των τελευταίων, είναι φυσικό να παρατηρούνται φαινόμενα απαξίωσης και έλλειψης σεβασμού αυτών από πλευράς πολιτών. Εφόσον ο Έλληνας αντιλήφθηκε τον τρόπο λειτουργίας του μεταπολιτευτικού μοντέλου, ότι δηλαδή το μικρό ψάρι τρώει το μικρό, ήταν προφανές πως θα προσπαθούσε να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των καιρών, υιοθετώντας την συνταγή που πρότειναν πρώτα τα μεγάλα κόμματα. Άλλωστε, έλαβε την ποιότητα της παιδείας που του παρείχε το κράτος, μέσω των ελληνικών σχολείων και των πανεπιστημίων. Ό,τι έσπειρε η πολιτεία 30 χρόνια, το θερίζει τώρα.
 
Η προσπάθεια που γίνεται να περάσει η λογική του "Ο Νεοέλληνας δεν πρόκειται να αλλάξει και να γίνει Ευρωπαίος" ή του "Ο Έλληνας πάντα ήταν λαμόγιo" είναι τουλάχιστον άδικη για ένα λαό που δεν έχει δοκιμαστεί σε καθεστώς αξιοκρατίας, ισονομίας και απλής εφαρμογής των νόμων. Θα ήταν, ίσως, ενδιαφέρον να σκεφτούμε πως θα αντιδρούσε ένας λαός της Δυτικής Ευρώπης σε ένα ανάλογο πολίτευμα χαλαρότητας, ατιμωρησίας και ασυδοσίας. Είναι απρεπές να χρεώνεται σε μια τέτοια περίοδο, ο λαός τις πελατειακές σχέσεις των κομμάτων, τη στιγμή που στην "άτυπή αυτή συμφωνία" η πολιτική εξουσία διαπραγματευόταν από θέση ισχύος.

Το σλόγκαν "Μαζί τα φάγαμε" δε νομίζω πως αντιπροσωπεύει την υπάρχουσα κατάσταση. Η καλύτερη διατύπωση θα ήταν "Σας δίναμε να τρώτε 1 για να μπορούμε να τρώμε 100". Το κράτος υποχρεούται να διδάξει και να διαμορφώσει πολιτικό πολιτισμό, πολιτική και κοινωνική συνείδηση, νοοτροπίες (σε κάποιο βαθμό) και παιδεία. Η αποτυχία εφαρμογής αυτών, σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να βαραίνει τους πολίτες. Το ψάρι, άλλωστε, βρωμάει πάντα απ’ το κεφάλι.
             



Μιχάλης Παλάγκας






Αφήστε το σχόλιό σας

Το σχόλιό σας αποθηκεύτηκε με επιτυχία!
Μόλις ελεγχθεί από το διαχειριστή θα δημοσιευτεί.







Σχόλια


Δεν υπάρχουν σχόλια...