Youropia Flag

Η μόνη απώλεια είναι αυτή των ονείρων μας.


Αισθάνεσαι ότι λείπουν μερικά κομμάτια του παζλ; Σίγουρα όχι καινούρια στολίδια και super gadget που υπόσχονται θαύματα.


Μιλάω για εκείνο το σφίξιμο που σε πιάνει κάτι ώρες χαμηλά στο στομάχι. Προσπαθείς να το ταΐσεις διασκέδαση, καλλωπιστικά άγχη και βεβιασμένο συναισθηματισμό. Να το καλοπιάσεις ψωνίζοντας το ένα ή το άλλο, αλλά το χεις καταλάβει. Η κατανάλωση δεν είναι δημιουργία. Το ταξίδι στο σύμπαν της αυτοπραγμάτωσης, αυτό που οι βουδιστές μοναχοί βαφτίζουν κατάσταση "ζεν", μπορεί να είναι περισσότερο υπόθεση βιωμάτων και λιγότερο υπόθεση κατοχής αντικειμένων. Μάθε να χάνεις πράγματα και να κερδίζεις άλλα. Το χειρότερο δεν είναι η απώλεια, αλλά ο κόπος να περάσεις καινούριες πληροφορίες στο μυαλό σου, να ξαναμάθεις, να αποκτήσεις ξανά σχέση με τα χρειαζούμενα. Είναι η επίδραση από μνήμες και απογοητεύσεις που παγώνει το σώμα, νεκρώνει τις αισθήσεις και ξεκινά άλλο ένα κύκλο οργής,οδύνης. Στημένο παιχνίδι. Χαμένο από χέρι. Αλλά το συνήθισες. Η εκούσια υποταγή στο δεδομένο προσφέρει ασφάλεια. Πρόσθεσε και μια δόση μαζοχισμού, έτσι για την kinky φάση.

Μιλάω για την αυτομαστίγωση. Ενα παιχνίδι πινγκ-πονγκ ανάμεσα σε σένα και τον εαυτό σου και στη μέση ένα μπαλάκι φτιαγμένο από κορδέλες ενοχών και αυτοκαταστροφικών ξεσπασμάτων. Σίγουρα θα βρείς μια τρύπα να κρυφτείς για λίγο. Θα κουβαλήσεις τη βαριά πανοπλία της αδιαφορίας και θα αρματωθείς με την ασπίδα του κυνισμού. Αλλά για πόσο; Γιατί η πανοπλία δυσκολεύει τις κινήσεις και η ασπίδα κρύβει τον ήλιο. Γιατί φοράς την κατάθλιψη, τον μανδύα της απώλειας, λες και είναι το αγαπημένο σου t-shirt;

Ξανά απ' την αρχή. Για να αλλάξεις τη ζωή σου πρέπει πρώτα να την αγαπήσεις. Τετριμμένο, αλλά σκέψου το καλύτερα. Να τη δεχθείς με τα όλα της. Γιατί κάθε νόμισμα έχει πάντα δύο πλευρές και οι χαρακτήρες διαμορφώνονται μέσω του χρόνου, της πείρας και της ανάγκης. Αλλάξε γυαλιά και δες ένα κόσμο άπειρων πιθανοτήτων, αγκάλιασε το τυχαίο και σταμάτα να φοράς τη στολή του μπάτσου όταν απευθύνεσαι σε σένα και στους άλλους. Αν ο κόσμος είναι ωκεανός, καλά θα κάνουμε να μάθουμε κολύμπι παρά να χτίσουμε ένα τοίχο γύρω από τη θάλασσα. Διαλέγεις ανάμεσα στον πόνο ή τη σκλαβιά. Ο πόνος της αναζήτησης και η χαρά της ανακάλυψης ή οι
αλυσίδες των ενοχών, της παρικμασμένης ηθικολογίας και της ντόπας της αποχαύνωσης;

Κάποιος μου ψιθύρισε ότι ο άνθρωπος είναι τόσο μικρός όσο ο φόβος που αισθάνεται και τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που επιλέγει. Σου έχω εμπιστοσύνη. Πάντα θα αναρρώνεις. Είσαι ο νέος κόσμος σου.
 
 

Λευτέρης Γκιουλέκας 






Αφήστε το σχόλιό σας

Το σχόλιό σας αποθηκεύτηκε με επιτυχία!
Μόλις ελεγχθεί από το διαχειριστή θα δημοσιευτεί.







Σχόλια


Τ στις 16/04/2011 18:17:53
Νιώθω πολύ περήφανη για σένα. Άρθρο-σφαλιάρα πραγματικά. Συνέχισε!