Youropia Flag

Ζέφυρος και Λεβάντες


Οι ήρωες πέθαναν. Ήσυχοι ή όχι. Στη μάχη. Σε φυλακές. Σε εκτελεστικά αποσπάσματα. Παρέα με τις γκόμενες που έβγαλαν λόγω αχαλίνωτου ηρωισμού, σ’ ένα μεγάλο κρεβάτι με ουρανό και γκραβούρες στη πλάτη.


Και γουστάρω να τους τιμούμε. Κάτι μου βγαίνει όταν βλέπω τη γαλανόλευκη να τεντώνεται στο μπαλκόνι. Να φύγει η σκόνη που δεν της πρέπει. Και δεν έχει να κάνει με κόμματα και λοιπές αηδίες κατεύθυνσης, αριστερά και δεξιά. Απλά να θυμάσαι, όπως βλέπεις την Ελλάδα από ψηλά, από τα αριστερά της έρχεται ο Ζέφυρος και από τα δεξιά της, ο Λεβάντες. Αυτοί αγκαλιάζουν τη σημαία, όχι οι ιδέες 300 καταραμένων.

Την αλήθεια; Γουστάρω παρέλαση. Γουστάρω πιτσιρίκια που σουλατσάρουν ξαναμμένα, ντυμένα στην τρίχα, να τρώνε στραγάλι στα μούτρα, να περιμένουν να «βγει η ευθεία» και να αμοληθούν για καφέ. Στη χειρότερη, η παρέλαση του Μάρτη, μυρίζει τόσο έντονα άνοιξη…

Και οι φαντάροι ωραίοι είναι σε παράταξη, με ακρίβεια στα χτυπήματα «μούρης» των όπλων, να σου θυμίζουν πως ίσως δεν χάνονται εννιά μήνες στο πουθενά. Αλλά, στην ουτοπία της ασφάλειάς σου. Ή στην προσπάθεια να τη βρεις στο δρόμο. Ή έστω, δίπλα «στο πουθενά».

Και ένα τελευταίο. Ως ανάμνηση.

Γουστάρω τα λουκούμια στην παρέλαση του χωριού. Στεφάνια με αγχωμένα ποιήματα, δόξα και τιμή, γρήγορα βήματα, ακατάστατα, χαμόγελα αυθόρμητα, μάνες που χειροκροτούν και το λουκούμι από τον δάσκαλο για αντίδωρο. Να πνίξεις στην άχνη την προσπάθεια να θυμάσαι. Αλλά δεν πειράζει. Κι έτσι, αρκεί.

Κόστος. Εθνικισμός. Πατριώτες. Είναι φορές που δεν χρειάζεται να ψάχνεις δικαιολογίες. Είναι φορές που πρέπει να αφήνεις τα πράγματα όπως τα βρήκες. Με πινελιές από την παράδοση, βουτηγμένα σε μνήμες, ντυμένα με τιμή.

 
Αρκεί να θυμάσαι. 

 

Κωνσταντίνος Ι. Παπαπρίλης - Πανάτσας







Αφήστε το σχόλιό σας

Το σχόλιό σας αποθηκεύτηκε με επιτυχία!
Μόλις ελεγχθεί από το διαχειριστή θα δημοσιευτεί.







Σχόλια


Jayhawk στις 23/10/2011 15:55:24
You're a real deep thikner. Thanks for sharing.